240 بيت از ابوسعيد ابوالخير

کارم بيکي طرفه نگار افتادا

وا فريادا ز عشق وا فريادا

ور نه من و عشق هر چه بادا بادا

گر داد من شکسته دادا دادا

در خواب نماي چهره باري يارا

 

گفتم صنما لاله رخا دلدارا

خواهي که دگر به خواب بيني ما را

گفتا که روي به خواب بي ما وانگه

طاعت همه فسق و کعبه ديرست ترا

در کعبه اگر دل سوي غيرست ترا

مي نوش که عاقبت بخيرست ترا

ور دل به خدا و ساکن ميکده‌اي

دردانه کجا حوصله مور کجا

وصل تو کجا و من مهجور کجا

پروانه کجا و آتش طور کجا

ادامه نوشته

زندگی نامه شیخ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد بن محمد بن ابراهیم (۳۵۷-۴۴۰ق) عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم است.ابوسعید ابوالخیر در میان عارفان مقامی بسیار ممتاز و استثنایی دارد و نام او با عرفان و شعر آمیختگی عمیقی یافته‌است. چندان که در بخش مهمی از شعر پارسی چهره او در کنار مولوی و خیام قرار می‌گیرد، بی آنکه خود شعر چندانی سروده باشد. در تاریخ اندیشه‌های عرفانی در صدر متفکران این قلمرو پهناور در کنار حلاج، بایزید بسطامی و ابوالحسن خرقانی به شمار می‌رود. همان کسانی که سهروردی آنها را ادامه دهندگان فلسفه باستان و تداوم حکمت خسروانی می‌خواند. از دوران کودکی نبوغ و استعداد او بر افراد آگاه پنهان نبوده‌است.

 

ادامه نوشته